Home » Interviews » Fotograferen zonder zicht
All

Fotograferen zonder zicht

Wanneer Daphne Wageman tijdens een oogonderzoek in het ziekenhuis te horen krijgt dat haar zicht in loop van tijd zich zal beperken ontstaat het idee voor een nieuw fotografisch project. Hoe is het om als fotograaf te fotograferen zonder zicht? In BlindZicht laat Daphne haar zoektocht zien in de poging om het verliezen van zicht zowel visueel als tastbaar te maken. Tijdens een treinreis van Amsterdam naar Paris Photo vroeg ik haar naar haar passie voor vormgeving, analoge fotografie en haar nieuwe project.

Uit het project ‘Blindzicht’ © Daphne Wageman

Kun je je eerste aanraking met fotografie nog herinneren?

”Als we met de familie op vakantie waren maakten we vaak foto’s. Het digitale tijdperk was toen nog niet echt aangebroken en alles was nog analoog. Na de vakantie brachten we dan het filmrolletje weg en ik kan me herinneren dat ik het ophalen ervan altijd enorm spannend vond. Bij het zien van de foto’s zag ik mijn herinneringen, een soort herbeleving en dat vond ik prachtig. Toen alles digitaal werd raakte voor mij de fotografie een beetje op de achtergrond en verloor ik mijn passie ervoor.”

Uit het project ‘Blindzicht’ © Daphne Wageman

Waar is het idee ontstaan om toch door te gaan met fotografie?

”Eerlijk gezegd is dat in de loop van tijd zo gegroeid maar begon ik niet met de fotografie.
Mijn vader reisde veel voor zijn werk en kwam in verschillende hotels. Als souvenir nam hij dan het briefpapier voor mij mee van het hotel en in de loop van tijd begon ik het te sparen. Het interesseerde me enorm en ik besloot toen dat ik zelf briefpapier wilde ontwerpen als ik later groot was. Zodoende begon ik met een studie typografische vormgeving waar ik leerde om boeken te ontwerpen en typografisch vorm te geven. In het begin van mijn studie aan het Grafisch Lyceum was er nog veel sprake van plak en knip werk waar ik enorm van genoot, maar uiteindelijke merkte ik dat in het werkveld er veel achter de computer gezeten moest worden. Ik had toentertijd al oogklachten en veertig uur per week achter een computer zitten leverde alleen maar meer klachten op. Ik besloot daarom te stoppen en begon een opleiding Styling interieur en fotografie aan de Vogue Academie wat ik een jaar heb gedaan. Ik kon als visueel vormgever ruimtes inrichten met een aangeleverd concept maar ruimte om zelf een concept te starten was er niet. Toen kwam ik bij fotografische vormgeving terecht waar al mijn passies gecombineerd konden worden; het grafische en fotografische was nu gecombineerd met het zelf ontwikkelen van concepten. Ik had eigenlijk nooit digitaal leren fotograferen en was benieuwd naar hoe dat in zijn werk ging.”

Uit het project ‘Blindzicht’ © Daphne Wageman

Ondanks het digitale fotograferen heb je uiteindelijk toch besloten om met de analoog techniek verder te gaan, sterker nog je ging nog een stap verder terug in de tijd door met glasplaten te werken en ben je nu eigenaressen van Studio Silverglas. Hoe gaat dat procedé in zijn werk?

”Het proces zelf vind ik het meest spannend en daarom koos ik ervoor om daar me in te verdiepen. Ik maak helderglas lichtgevoelig door er een zilverbromide emulsie op aan te brengen. Een gelatine laag houdt de lagen samen. Dat resulteert tijdens het ontwikkelingsproces in een negatief die op heel veel verschillende papier soorten kan worden afgedrukt, daar komt mijn liefde voor papiersoorten weer bij kijken.”

Ik wil het verliezen van zicht laten voelen aan het publiek

Het project blindzicht ben je digitaal gestart, vanwaar deze keuze?

”Ik wilde ervaren hoe het was om zelf blind foto’s te maken en dus was mijn uitgangspunt om alleen tast en geluid te gebruiken en op die manier tot portretten te komen.
Na onderzoek kwam ik terecht bij de Blind Service Association te Chicago, die bereid was mee te werken aan mijn project. In deze nog experimentele fase was het beter om digitaal te werken zodat ik direct resultaat had om te laten zien. In een later stadium wil ik het uiteraard wel door middel van glasplaten doen. De kwetsbaarheid van het glas komt mooi overeen met de fragiliteit van het oog en het zicht.”

Uit het project ‘Blindzicht’ © Daphne Wageman

Hoe ben je tot nu toe te werk gegaan en hoe heeft het project vorm gekregen?

”Bij het maken van de portretten ben ik zelf geblinddoekt. Met een zaklamp verlicht ik de mensen waarbij ik af ga op geluid en tast. De eerste foto’s maken vond ik enorm spannend, ik was bang dat ik de verhalen van de geportretteerden niet kon vastleggen met slechts een portret. Ik heb er daarom ook voor gekozen om verder te experimenteren om de beleving meer naar voren te laten komen. Ik ben begonnen met vormgeven van installaties waarbij de vormen van dubbel- of tunnelvisie en verlies van perspectief visueel worden. Dit werkte enorm goed, maar wat me dwars zat was dat ik niks kon terug doen voor de blinde mensen zelf. Zij konden hun portretten niet zien. Zodoende kwam ik terecht bij het printen van 2,5D waardoor de portretten in reliëf zijn en door tast “zichtbaar” worden voor blinde mensen.”

Welke verdere stappen zou je binnen je project nog willen maken?

”Ik wil mensen de ervaring laten voelen en beleven door middel van een interactieve tentoonstelling in een museum. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan Virtual Reality-film en tastbare installaties, een ontmoetingsplek waarbij twee werelden bij elkaar komen.Ik zou heel graag een belevingsruimte maken waarbij het publiek de zoektocht naar zicht kan ervaren wanneer dit deels al verloren is gegaan.”

Heb je naast dit project nog verdere fotografische ambities?

”Ik zou mijzelf geen fotograaf noemen maar eerder visuele vormgeefster. Ik heb wel meer idee voor projecten die in de vorm van een fotografisch dagboek allen persoonlijk documentair zullen zijn. Voor mij is fotografie een uitlaatklep. Mijn zoektochten laat ik zien op Instagram.”

Tot slot; Als je de student fotograaf een advies zou moeten geven, wat zou dat dan zijn?

”Durf eigenwijs te zijn en durf fouten te maken. Neem adviezen aan, maar maak het eigen.”

daphnewageman.com

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Word abonnee

Kiekie krant is onderdeel van:

Fotolab Kiekie

Kiekie partners:

Meer informatie

FOTOLABKIEKIE
Openingstijden
maandag t/m vrijdag
van 09:00 tot 17:30 uur

Jan Evertsenstraat 79
1057 BR Amsterdam
+31(0)206830464
amsterdam@fotolabkiekie.com

Disclaimer
Algemene voorwaarden
Content Copyright ©2016
Fotolab Kiekie Webdesign: LEFHEBBERS