Home » Interviews » Sivar’s wereld
All

Sivar’s wereld

Een openhartig interview met Katja Poelwijk over haar fascinaties, haar jaren op de academie en haar ‘ongoing’ project; Sivar’s wereld. Ze laat ons een prachtig verhaal zien over een acht-jarig jongetje dat ooit geboren werd als meisje. Ze studeert in december af aan de Fotoacademie Amsterdam.

© Katja Poelwijk, uit de serie Sivar’s wereld

Je hebt een achtergrond in de psychologie, hoe ben je terecht gekomen bij fotografie?

”Achteraf is dat een onbewuste zoektocht geweest. Ik vind veel leuk en heb, ondanks dat ik altijd inhoudelijkheid zoek, een richting kiezen moeilijk gevonden. Wel was ik enerzijds het meest geboeid door mensen, hun ontwikkeling en gedrag, terwijl ik anderzijds altijd blij ben geworden van iets creëren. Ik tekende en schilderde vroeger veel. Ik koos voor psychologie en later kunstzinnige therapie, maar voor een therapeutisch beroep bleef ik onvoldoende ruimte voelen. Nu was mijn leven ook redelijk onstuimig, dus ik had aan mijzelf en mijn eigen leven, met inmiddels drie kinderen, mijn handen vol. Fotografie heb ik niet van huis uit meegekregen, maar tijdens een heftige periode ruim 9 jaar geleden kocht ik mijn eerste spiegelreflexcamera. Hoe ik daar nou precies bij kwam… het was in ieder geval een intuïtieve en impulsieve aanschaf, terwijl ik toch meestal vanuit ratio mijn keuzes maakte. Het kwartje viel na een aantal jaren pas: ik had het gevonden. Met fotografie kwam voor mij alles samen en ik besloot dat pad te gaan volgen.”

© Katja Poelwijk, uit de serie Sivar’s wereld

Je studeert aan de Fotoacademie Amsterdam en je hebt binnenkort je afstudeerexpositie. Hoe heb je jouw jaren op de academie ervaren?

”God, heb je even, haha. Op de Fotoacademie ging een hele nieuwe wereld voor mij open. Alleen maar met beeld bezig zijn en onder mensen zijn die diezelfde liefde voelen. Heerlijk. Je mogen verliezen in beeldtaal. Anders gaan kijken, anders gaan denken. Overdag alles in een ander licht zien. ’s Nachts wakker liggen, dromen in beeld en piekeren over de invulling van je opdrachten. In alle lagen vraagt de academie om onderzoek en herschikking. Het is een luxe die ik me op dat moment eigenlijk niet kon permitteren. Er kwam een heel leven bij. Al die indrukken, het uitvogelen van en eindeloos tobben met de techniek van de camera, tot print en alles wat daartussen ligt. Je onzeker en kwetsbaar voelen over je werk en daarnaast het combineren van het produceren en de stress van de beoordelingen op de academie, met mijn gezin en mijn baan. Ik heb een nieuwe balans moeten zoeken, met mijn sociale leven op een laag pitje, en ondertussen mijn eigen spoor in mijn werk zoekende. Opnieuw een grote zoektocht, maar nu bewust. Toch voelde ik die noodzaak, de academie heeft me ontzettend veel gegeven. Voor dit moment lijkt alles even op zijn plaats te vallen en al loopt mijn project met Sivar gewoon door, kan ik het ook afsluiten met een eerste boek van Sivar bij mijn afstuderen.”

 

Ik probeer zo open mogelijk te zijn en verbinding te maken, gewoon te voelen.

Je voorliefde voor psychologie komt duidelijk naar voren in je fotografie. Je vertelt persoonlijke, intieme verhalen die verbeelden en raken. Hoe komt een fotoproject bij jou tot stand?

”Door mijn interesse gaat het bij mij altijd over mensen, en dan vooral over kwetsbare mensen. Jongeren zijn per definitie kwetsbaar. Je jeugd is zo’n bepalende fase die richting geeft aan je leven. Samen met het feit dat ontwikkeling mij boeit, gaat het merk ik, vaak over kinderen. Het ontstaat door een verhaal, dat ik hoor of lees dat mij raakt. Iets waar ik op de achtergrond mee bezig blijf en waar ik dan, direct of later in de tijd, wat mee wil en kan. Ik verdiep me in het onderwerp en organiseer wat nodig is. Ik bedenk in grote lijnen wel op welke manier ik het verhaal wil vertellen, maar ga vervolgens vooral intuïtief aan de slag. Ik probeer zo open mogelijk te zijn en verbinding te maken, gewoon te voelen. Tijdens het proces vraagt het onderwerp duidelijk een bepaalde benadering en daar probeer ik naar te luisteren. Het ontvouwt zich zo op een natuurlijke manier, denk ik.”

© Katja Poelwijk, uit de serie Sivar’s wereld

Het verhaal dat je vertelt over Sivar voelt heel puur en de beelden lijken inderdaad vrij intuïtief. Hoe ga je te werk tijdens het fotograferen, ben je vooral een observator of meer een regisseur?

”Van nature ben ik vooral een observator, maar ik heb ook controledwang, haha. Wanneer ik het nodig vind, heb ik graag de touwtjes in handen. Dat zie je, denk ik ook terug in het werk. Sivar bleek zo puur en vol levenslust alle thematiek die ik van tevoren niet had bedacht, uit te stralen. Hij raakte me diep. Zijn verhaal is ook een universeel verhaal. Hij moest het dus zelf vertellen. Ik volg hem letterlijk met mijn camera, als hij alleen is en in zijn spel en relatie met anderen, maar wel met mijn gevoel daarbij. Daarnaast regisseer ik soms iets. Dan wil ik bijvoorbeeld een portret met zijn moeder. Veel beeld is daarom observerend en associatief van karakter en neemt je mee in zijn wereld. Uiteindelijk zie je hopelijk het verhaal van Sivar met mijn visie en esthetiek en niet alleen een reportage uit het leven van Sivar.”

© Katja Poelwijk, uit de serie Sivar’s wereld

Je foto’s van Sivar zijn intens en dromerig en het gevoel van jouw aanwezigheid als maker is nihil. Hoe heb je het vertrouwen van Sivar en zijn familie gewonnen om hen zo persoonlijk en dichtbij te kunnen fotograferen?

”Dat is denk ik een proces. Geven en nemen. Investeren in elkaar, een relatie opbouwen. Ik was en ben nog steeds heel dankbaar dat zij dit als gezin aan wilden gaan, maar ik heb ook direct met zijn ouders afgesproken dat we dit alleen zouden doen als het zou werken en zolang het zou werken. Het moet voor iedereen goed voelen. Ik ben in het begin een keer bang geweest dat na drie uur rijden, uren daar te zijn geweest en zonder met één goed beeld thuis te komen, dat het begin van het einde was. Door het los te laten en Sivar de ruimte en die stem te geven, verdween zijn weerstand van die middag vrijwel direct. Fantastisch hoe ik daar gewoon mag zijn en zij mij overal bij lijken te dulden. En ik neem ze van mijn kant mee in mijn proces. Inmiddels is hij mijn kind in Noord-Holland en appen zijn broer en zus mij ook, haha. Ik hoop Sivar nog lang te mogen blijven volgen.”

Vanaf 15 december is de afstudeerexpositie van de Fotoacademie Amsterdam open voor publiek en kan je het werk van o.a. Katja gaan bekijken.

Katja Poelwijk

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Word abonnee

Kiekie krant is onderdeel van:

Fotolab Kiekie

Kiekie partners:

Meer informatie

FOTOLABKIEKIE
Openingstijden
maandag t/m vrijdag
van 09:00 tot 17:30 uur

Jan Evertsenstraat 79
1057 BR Amsterdam
+31(0)206830464
amsterdam@fotolabkiekie.com

Disclaimer
Algemene voorwaarden
Content Copyright ©2016
Fotolab Kiekie Webdesign: LEFHEBBERS