Home » Interviews » Twilight; het huidige tijdsbeeld van China
All

Twilight; het huidige tijdsbeeld van China

Eli Dijkers is inmiddels vier keer in China geweest. Het razendsnelle tempo waarmee Chinese steden vernieuwen en hoe dit zich verhoudt tot de eeuwenoude cultuur, fascineert hem enorm. Met behulp van zijn dromerige, soms bijna surreële stijl weet hij dit spanningsveld prachtig en invoelbaar vast te leggen. KIEKIE sprak hem over zijn aanpak en zijn dromen.

Waar gaat je serie Twilight over en waarom wilde je deze serie graag maken?

”Twilight is een document van het huidige tijdsbeeld van China. Het is mijn vertaling van hoe het is om mens te zijn in een omgeving met grote veranderingen. Al tijdens mijn eerdere reizen naar China ben ik gefascineerd geraakt door de snelheid en grootsheid waarmee het land verandert. Je ziet oud en nieuw naast elkaar bestaan, zoals bijvoorbeeld ook in het straatbeeld van Rome het geval is, maar de vernieuwing gaat in China in een ongekend hoog tempo, zoals wij het hier in het Westen eigenlijk niet kennen. Iedere willekeurige Chinese provinciestad is vele malen groter dan de steden die wij in Europa kennen en op tientallen plekken in deze steden zie je grote wijken met identieke, 30-verdiepingen hoge, flats verrijzen.
Aan de andere kant is het land heel traditioneel; ze hebben een eeuwenoude cultuur die volledig met de mensen verweven is. Dat spanningsveld tussen enorme veranderingen aan de ene kant en een sterke traditie aan de andere kant vind ik uitermate fascinerend. Hoe de toekomst eruitziet voor het land en de mensen is onvoorspelbaar.
Mijn projecten zijn zelf-geïnitieerd. Het reizen in een andere cultuur of omgeving geeft mij een soort fotografische ‘reset’; je kijkt met verse ogen naar de wereld. Ter plekke vind ik het heerlijk om dagen achtereen door de straten van de stad te zwerven: op jacht naar beelden. Ik ben tijdens zo’n reis niet te veel bezig met het eindresultaat. Ik heb dat in het verleden wel geprobeerd, maar dat werkt niet goed voor mij. Omdat dit mijn vierde reis naar China was, wist ik wat ik ongeveer kon verwachten. Dat helpt om te voorkomen dat je ‘toeristische plaatjes’ maakt. Binnen een project heb ik een los kader waarin ik werk. Mijn sterkste beelden komen voort uit een soort ‘gestuurde serendipiteit’: Ik ben elk moment klaar om te ‘schieten’. De situaties die ik tegenkom en de mensen die ik ontmoet in hun dagelijkse bestaan bepalen daardoor in hoge mate het beeld dat ik maak.

In tegenstelling tot veel van je andere projecten heb je Twilight in kleur geschoten. Waarom heb je ervoor gekozen niet in je vertrouwde zwart-wit te schieten?

”Ik vind het essentiële van mijn werk dat er geen duidelijk onderscheid bestaat tussen fictie en non- fictie. Tijdens mijn opleiding aan de Fotoacademie ontdekte ik dat de sfeer van zwart-wit fotografie, van een bijna parallelle wereld, perfect bij mijn werk past. Daido Moriyama – een van mijn fotografische voorbeelden – verwoordde het in een interview als volgt: ‘Black and White photography is abstract and symbolic. One can simply say that it is a dream world’.
Ondanks dat zwart-wit fotografie divers is, kan het ook een ‘trucje’ worden om een bepaald gevoel op te roepen. Ik heb de afgelopen jaren gezocht naar een manier om mijn werk te vertalen in kleur die diezelfde sfeer van een eigen wereld oproept. Op dit moment ben ik tevreden over het resultaat; het is niet zo contrastrijk als mijn zwart-wit fotografie, maar het verhoudt zich op eenzelfde manier tot de realiteit.”

Het is voor mij belangrijk dat een beeld tegelijkertijd esthetisch is en een rafelrandje heeft

 

Je fotografie is omschreven met de woorden “It only requires the viewer to look.” Tegelijkertijd ben je erg inhoudelijk. Hoe zorg je ervoor dat vorm en inhoud gelijkwaardig blijven?

”Mijn fotografie heeft zijn oorsprong in het dagelijks leven. Ik fotografeer mensen op straat of thuis in hun eigen leefomgeving. Maar wel op een manier dat mijn beelden vragen oproepen bij de kijker, dat degene die de beelden ziet een eigen verhaal bij het beeld maakt. De kijker ziet een beeld, maar weet niet precies waarom het gemaakt is, wat eraan voorafging of wat erna zal gebeuren. Dan wordt het boeiend, het brein gaat de gaten invullen. Deze invulling is persoonlijk, afhankelijk van het moment waarop je kijkt en van de ‘bagage’ van de persoon die de beelden ziet. Het is voor mij belangrijk dat een beeld tegelijkertijd esthetisch is en een rafelrandje heeft. Hierdoor schuurt het en blijft het langer hangen. Zo’n beeld doet ook het leven meer recht aan; dat is niet alleen maar mooi of alleen maar lelijk. Tot slot, moeten er mensen of menselijke sporen in mijn beeld zitten, zodat we ons ermee kunnen identificeren.”

Je komt in veel verschillende landen voor je fotografie. Hoe zorg je ervoor dat je altijd je eigen ding kan doen? En hoe stel je je op zodat je je als fotograaf in al die culturen steeds weer vrij kunt bewegen?

”Ik fotografeer altijd heel openlijk en van dichtbij; met een groothoek- of standaardlens. Een standaardlens maakt het iets gemakkelijker om ongewenste elementen weg te kunnen laten waardoor het beeld serener wordt. De mensen die ik fotografeer probeer ik altijd in hun waarde te laten. Ik fotografeer ze omdat ik iets mooi aan ze vind. Ik wil oprecht zijn en ik denk dat mensen dat voelen. Vaak gaan mensen gewoon door met dat waarmee ze bezig zijn. Soms worden mensen achterdochtig en vragen ze ‘waarom maak je foto’s van ons?’. Ik reageer dan positief en probeer het ijs te breken. Een moeder en kind in Moskou antwoordde ik met een brede lach: ‘I love Russia!’. Daarna vonden ze het fantastisch dat ik fotografeerde. Door mijn manier van werken is er feitelijk niet zo heel veel verschil of ik in China, India of Nederland fotografeer, behalve dat ik wel merk dat ik zelf visueel meer ‘uitgedaagd’ word in andere landen. Daarnaast speelt ook het weer mee; ik hou van het contrast dat het felle zonlicht in zuidelijke landen geeft.”

Wat zijn je fotografische dromen?

”Recent ben ik minder ‘voor de baas’ gaan werken. Hierdoor heb ik veel meer vrijheid en kan ik me enkele dagen per week volledig op fotografie richten. Heerlijk vind ik dat. Ik hoop hierdoor een grote stap in mijn ontwikkeling als fotograaf te kunnen zetten. Mijn ultieme droom is om ooit toe te treden tot fotoagentschap Magnum.”

elidijkers.com

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Word abonnee

Kiekie krant is onderdeel van:

Fotolab Kiekie

Kiekie partners:

Meer informatie

FOTOLABKIEKIE
Openingstijden
maandag t/m vrijdag
van 09:00 tot 17:30 uur

Jan Evertsenstraat 79
1057 BR Amsterdam
+31(0)206830464
amsterdam@fotolabkiekie.com

Disclaimer
Algemene voorwaarden
Content Copyright ©2016
Fotolab Kiekie Webdesign: LEFHEBBERS