Home » Interviews » Under the Palmyra tree, een project van Bram Schilling
All

Under the Palmyra tree, een project van Bram Schilling

In de buurt van de stad Mullivaikkal vindt je nog steeds de overblijfselen van verwoeste vluchtelingenkampen in de voormalige civiele veiligheidszones © Bram Schilling

Waar gaat je serie Under the Palmyra tree over?

‘‘Under the Palmyra tree’ vertelt het verhaal van de getraumatiseerde Tamil gemeenschap in Noord Sri Lanka. Verhalen van mensen die worstelen met de fysieke en psychologische nasleep van een bijna 30 jaar durende burgeroorlog, die in 2009 tot een bloedig einde is gekomen. Een etnische oorlog tussen de Singalese meerderheid en de Tamil minderheid, waarbij het Sri Lankaanse leger vocht tegen de LTTE (Tamil Tijgers). De Sri Lankaanse overheid heeft er sindsdien alles aan gedaan om gepleegde oorlogsmisdaden en genocide-praktijken in de doofpot te stoppen voor de buitenwereld. Sinds de oorlog is afgelopen is het toerisme in Sri Lanka enorm gegroeid en probeert de overheid de schijn hoog te houden alsof er niets is gebeurd. De werkelijkheid op dit prachtige tropische eiland is helaas anders. Tamils worden nog steeds onderdrukt en gecensureerd door de bezetting van het leger, de aanwezigheid van intelligentiediensten, informanten en de controle van Westerse toeristen in grote gebieden in het noorden. Veel toeristen hebben geen weet van de geschiedenis en de huidige situatie en worden uit de gebieden gehouden waar de sporen van oorlog en geweld nog steeds op straat liggen.
Met deze serie probeer ik mensen bewust te maken van wat er daadwerkelijk gebeurd is en er voor te zorgen dat het niet vergeten wordt. Ik vertel de verhalen uit alle lagen van de samenleving; ex-kindsoldaten, psychisch getraumatiseerden, weduwen, gemartelden, weeskinderen, gewonden, gehandicapten, IDP’s (Internally Displaced Persons) en families van “missing and disappeared.”

Portret van een man die zijn arm en been verloor tijdens zware shell aanvallen in 2009, Mullaitivu district. Sri Lanka, september 2016, © Bram Schilling

Hoe ben je in contact gekomen met de mensen die je portretteert en hoe heb je hun vertrouwen gewonnen waardoor ze je zo dichtbij laten komen?

”Dit is een lang en moeilijk proces geweest van lange voorbereiding die resulteerde in totaal twee maanden fotograferen. Via een psychiater in Jaffna ben ik geïntroduceerd bij kleinschalige, lokale NGO’s die psychosociale hulp bieden. Zij hebben grotendeels de deuren voor mij geopend en mij in contact gebracht met locals die de mensen en hun verhalen in de buitengebieden kennen. De eerste maand heb ik bijna alleen maar tijd besteed aan het ontmoeten van organisaties en eventuele contacten, vervolgens heb ik het vertrouwen gewonnen van de mensen die ik wilde portretteren.
De reden dat het zo moeizaam is verlopen, komt doordat de gemeenschap erg gesloten is. Dit geldt ook voor de Tamils die bij de organisaties aangesloten waren die mij geholpen hebben. Er bestaat nog steeds een algemene angst voor buitenstaanders. Meewerken aan een gevoelig project als Under the Palmyra tree is dan een erg grote stap. Men wordt nog steeds in de gaten gehouden en lastig gevallen door het leger en de politie, die allebei in Singalese handen zijn. Het blootgeven van hun identiteit met dit soort projecten kan nog steeds problemen voor de Tamils veroorzaken. Elk dorp heeft aangewezen informanten van het leger om in de gaten te houden wat er allemaal speelt. Dit maakte het voor mij ook onmogelijk om onopgemerkt in bepaalde gebieden te verblijven. De mensen die uiteindelijk mee hebben gewerkt, willen niet dat hun naam vermeld wordt. Ze hebben aan dit project meegewerkt, omdat ze graag verandering willen voor hun gemeenschap.”

Dit maakt het extreem moeilijk om voor hun eigen kinderen te zorgen die juist erg veel zorg nodig hebben

Jongeman lijdt aan wervelletsel, die hij opliep in de eerste maanden tijdens zijn gedwongen dienst bij de LTTE. Het grootste deel van de dag brengt hij thuis door. Hij is gezegend met een vrouw die hem nog steeds in zijn dagelijks leven ondersteunt. © Bram Schilling

Waarom denk je dat er relatief weinig (media-)aandacht is en is geweest voor de burgeroorlog in Sri Lanka?

”Verspreid over de 30 jaar is er voornamelijk aandacht geweest in de periodes dat er heftig gevochten werd. In de laatste fase van de oorlog tussen 2007 en 2009 zijn de meeste oorlogsmisdaden gepleegd door de Sri Lankaanse overheid en het leger. Hierbij zijn tienduizenden onschuldige burgers gesneuveld. De overheid heeft in deze periode alle Westerse organisaties en de Verenigde Naties het land uitgezet, waardoor ze zonder buitenlandse getuigen oorlogsmisdaden en genocide hebben kunnen plegen. Alsnog is er veel bewijsmateriaal naar buiten gekomen wat helaas nooit tot echte reprimandes heeft geleid of internationale druk vanuit de VN naar het onderzoeken van de oorlogsmisdaden. Na het einde van de oorlog heeft de Sri Lankaanse overheid er alles aan gedaan om hun misdaden in de doofpot te stoppen en te focussen op het toerisme.”

Tienduizend verlaten huizen vullen het platteland in het noorden. Vaak zijn deze overblijfselen van gezinnen die het land zijn ontvlucht, zijn gestorven of hun huis niet kunnen hebben herbouwen. © Bram Schilling

Je bent nog steeds bezig met Under the Palmyra tree. Welke verhalen wil je binnen dit project nog vertellen?

”Er zijn nog een aantal specifieke verhalen die ik verder uit wil gaan werken, zodat ik meer de diepte in kan gaan met betrekking tot het vertellen van hun verhalen.
Een voorbeeld hiervan is dat er een grote groep vrouwen is die tijdens de oorlog zwanger waren. Door het gebruik van chemische wapens, omdat ze lange tijd blootgesteld zijn geweest aan stress en omdat ze verwondingen hebben opgelopen, hebben zij kinderen met afwijkingen en het syndroom van down te wereld gebracht. Veel van deze vrouwen zijn fysiek beperkt en alleenstaand, maar moeten toch op het land werken om geld te verdienen. Dit maakt het extreem moeilijk om voor hun eigen kinderen te zorgen die juist erg veel zorg nodig hebben.”

Dame poseert voor haar oude huis, nadat het leger in 2016 een aantal landen ten noorden van Jaffna vrijgegeven heeft aan de officiële eigenaren.  © Bram Schilling

Wat staat er allemaal op de planning de komende tijd?

”Momenteel ben ik bezig met een serie portretten van de laatst overgebleven Nederlands Nieuw Guinea veteranen. Mijn grootvader heeft 10 jaar in het leger gezeten in Papua van 1952 tot 1962 wat mij heeft aangezet deze, steeds kleiner wordende, groep vast te leggen. Veel veteranen die nog in leven zijn, hebben een speciale band met het land en de Papua’s. Velen hebben de Papua’s, die na het afstaan van de kolonie (en nu nog) vreselijke onderdrukking en genocide hebben moeten doorstaan, altijd een warm hart toegedragen.
Eind dit jaar / begin volgend jaar ga ik weer terug naar Sri Lanka om te kijken wat de mogelijkheden zijn met betrekking tot het vertellen van verhalen die ik belangrijk vind, zoals de groep vrouwen met gehandicapte kinderen.”

Portret van een blinde Tamil man. Vanwege het gebrek aan medische zorg werd deze man in enkele weken blind nadat hij in 2009 door een zwaar bombardement was geraakt. Sri Lanka 2016, Kilinochchi district, © Bram Schilling

bramschilling.com

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Word abonnee

Kiekie krant is onderdeel van:

Fotolab Kiekie

Kiekie partners:

Meer informatie

FOTOLABKIEKIE
Openingstijden
maandag t/m vrijdag
van 09:00 tot 17:30 uur

Jan Evertsenstraat 79
1057 BR Amsterdam
+31(0)206830464
amsterdam@fotolabkiekie.com

Disclaimer
Algemene voorwaarden
Content Copyright ©2016
Fotolab Kiekie Webdesign: LEFHEBBERS